فتق دیسک

فتق دیسک کمر ، گردن و راه های درمان

فتق دیسک در ستون فقرات وضعیتی است که در طی آن هسته پالپوزوس از فضای بین مهره ای جابجا می شود. یکی از علل شایع کمردرد است. بیمارانی که درد مربوط به فتق دیسک را تجربه می کنند، اغلب یک رویداد تحریک کننده را به یاد می آورند که باعث درد آنها شده است. بر خلاف کمردرد مکانیکی، درد فتق دیسک اغلب به صورت سوزش یا سوزن سوزن شدن است و ممکن است به اندام تحتانی سرایت کند. علاوه بر این، در موارد شدیدتر، ممکن است با ضعف یا تغییرات حسی همراه باشد. در ستون فقرات، یک دیسک یا یک هسته پالپوزوس بین بدنه‌های مهره‌ای قرار دارد که به عنوان یک بالشتک ضربه گیر از ستون فقرات حمایت می کند. در برخی موارد، آسیب دیسک می‌تواند عصب یا طناب نخاعی را تحت فشار قرار دهد که باعث ایجاد درد منطبق با فشردگی عصب یا اختلال عملکرد طناب نخاعی می‌شود که به عنوان میلوپاتی نیز شناخته می‌شود که توسط پزشک ارتوپد درمان میشود.

فتق دیسک می تواند بسیار دردناک باشد. متأسفانه، روش های درمانی محافظه کارانه موثر محدودی وجود دارد. در عرض چند هفته، بیشتر موارد فتق دیسک دردناک بهبود می یابد. در بسیاری از موارد، فتق دیسک هیچ دردی برای بیمار ایجاد نمی کند. فتق دیسک اغلب در MRI بیماران بدون علامت دیده می شود. MRI روش تصویربرداری انتخابی است. اکثر موارد فتق دیسک به صورت محافظه کارانه بهبود می یابند، اما موارد مقاوم به درمان ممکن است نیاز به اقدامات مداخله ای یا ترمیم جراحی داشته باشند. تزریق کورتیکواستروئید اپیدورال مسکن‌های موثری برای فتق دیسک در کوتاه‌مدت است، در حالی که دیسککتومی تا یک سال پس از جراحی مؤثرتر از درمان محافظه‌کارانه است. ارائه دهندگان باید از درمان بیمار مبتلا به فتق دیسک آگاه باشند و تغییرات عصبی شدید یا در حال پیشرفت سریع را تحت نظر داشته باشند.

ارایه خدمات ارتوپدی در منزل شهر تهران بهپور طب تنها مرکز تخصصی انلاین ارتوپدی 09372258989

علل فتق دیسک

یک دیسک بین مهره ای از حلقه فیبری حلقوی – حلقه کلاژنی متراکم و فیبری حلقوی تشکیل شده است که هسته پالپوزوس را احاطه کرده است. فتق دیسک زمانی رخ می دهد که بخشی یا تمام هسته پالپوزوس از طریق حلقوی فیبری بیرون بزند. شایع ترین علت فتق دیسک یک فرآیند دژنراتیو است که در آن، با افزایش سن انسان، هسته پالپوس کمتر هیدراته شده و ضعیف می شود. این فرآیند منجر به فتق پیشرونده دیسک می شود که می تواند علائم ایجاد کند. دومین علت شایع فتق دیسک تروما است. علل دیگر شامل اختلالات بافت همبند و اختلالات مادرزادی است. فتق دیسک بیشتر در ستون فقرات کمری و به دنبال آن در ستون فقرات گردنی دیده می شود. میزان فتق دیسک در ستون فقرات کمری و گردنی به دلیل نیروهای بیومکانیکی در قسمت انعطاف پذیر ستون فقرات بیشتر است. ستون فقرات قفسه سینه میزان کمتری از فتق دیسک را دارد.

اعتقاد بر این است که پاتوفیزیولوژی فتق دیسک ترکیبی از فشرده سازی مکانیکی عصب توسط هسته برآمده پالپوزوس و افزایش موضعی التهاب است.
فتق بیشتر در سمت خلفی رخ می دهد، جایی که حلقه فیبروزوس نازک تر است و فاقد حمایت ساختاری از رباط های طولی قدامی یا خلفی است. به دلیل مجاورت آن، فتق خلفی جانبی به احتمال زیاد ریشه عصب را تحت فشار قرار می دهد. از سوی دیگر، در صورت فتق دیسک خط وسط بزرگ، فشردگی نخاع و میلوپاتی بالینی ممکن است رخ دهد. کمردرد موضعی ترکیبی از فشار فتق دیسک بر روی رباط طولی و تحریک شیمیایی ناشی از التهاب موضعی است.

شیوع

بروز فتق دیسک سالانه حدود 5 تا 20 مورد در هر 1000 بزرگسال است و بیشتر در دهه سوم تا پنجم زندگی با نسبت مرد به زن 2:1 قابل مشاهده است. شیوع فتق علامت دار دیسک ستون فقرات کمری حدود 1-3 درصد از بیماران تخمین زده می شود. شیوع بیشتر در بین افراد 30 تا 50 ساله است. بیماران بین 25 تا 55 سال تقریباً 95 درصد احتمال فتق دیسک در مهره L4-L5 یا L5-S1 دارند. بیماری دیسک علت کمتر از پنج درصد از بیماران مبتلا به کمردرد است.

شرح حال

یافته های مشخصی برای فتق دیسک در تمام طول مهره ها وجود دارد. بیمار احتمالاً آسیب تحریک‌کننده‌ای را به خاطر می‌آورد که اغلب به دلیل بلند کردن یا چرخش است. علاوه بر این، درد را می توان به صورت تیز یا سوزش توصیف کرد. اغلب تشعشع درد در توزیع ریشه عصبی فشرده شده وجود دارد. بی حسی و سوزن سوزن شدن و همچنین کاهش حس در طول مسیر ریشه عصبی نیز ممکن است رخ دهد. در موارد شدیدتر، ضعف یا احساس بی ثب�